Rafbílar í fjölbýli: Hver borgar hvað? ⚡

Rafbílavæðingin hefur verið hröð og lögin voru uppfærð árið 2020 til að tryggja "hleðslurétt" fólks.

Spurningin sem alltaf kemur upp er: "Hver á að borga?"

1. Meginreglan: Þú mátt hlaða

Húsfélag getur ekki lengur neitað eiganda um að setja upp hleðslubúnað, nema í mjög sérstökum undantekningartilvikum (t.d. ef rafkerfi hússins þolir það alls ekki og kostnaður við stækkun er óheyrilegur).

2. Kostnaðarskiptingin 💸

Lögin gera greinarmun á grunnkerfi og tæki.

A. Grunnkerfið (Sameiginlegur kostnaður)

Lagnaleiðir, rafmagnstöflur og kaplar sem *allir* geta nýtt sér (núna eða í framtíðinni) teljast til sameiginlegs kostnaðar.

• Dæmi: Að leggja kapalrennur í loftið í bílakjallara.

• Hver borgar: Allir eigendur (oftast eftir hlutfallstölu).

B. Hleðslustöðin (Sérkostnaður)

Hleðslustöðin sjálf og tenging hennar við grunnkerfið (kapallinn frá rennunni og í bílinn þinn) er á þína ábyrgð.

• Hver borgar: Sá sem vill hleðslustöðina.

3. En ef við erum ekki með bílakjallara?

Fyrir hús með útistæði gildir sama lögmál. Húsfélagið sér um að koma rafmagni að stæðunum (t.d. með því að grafa fyrir lögnum), en eigendur kaupa sínar stöðvar.

Ef stæðin eru ómerkt/sameiginleg er vinsælt að setja upp 2-3 sameiginlegar hleðslustöðvar ("hleðslutorgg") sem allir borga í sameiningu og deila svo notkuninni.

4. Styrkir! 💰

Ekki gleyma að sækja um styrki.

• Mannvirkjastofnun / Orkusjóður: Hefur oft boðið upp á endurgreiðslu á hluta kostnaðar við uppbyggingu hleðsluinnviða í fjöleignarhúsum.

• Reykjavíkurborg: Hefur einnig verið með styrki fyrir fjölbýlishús.

Kannaðu málið áður en framkvæmdir hefjast – það gæti munað hundruðum þúsunda.

*Fyrirvari: Rafbílamál eru tæknileg. Fáið alltaf viðurkenndan rafverktaka til að taka út aðstæður.*

Rafbílar: Hver borgar fyrir hleðslustöðina?